Historiek

De eerste inventaris welke gevonden werd, dateert van 2 maart 1823.

Historiek

De onvermoeibare opzoekingen door de alomgekende heemkundige Roger Haelewyn leiden ons naar het bestaan van het korps vanaf 1808. De eerste inventaris welke gevonden werd, dateert van 2 maart 1823.

Uit deze opzoekingen bemerkt men dat Torhout reeds over een brandweer beschikte voor de Belgische Onafhankelijkheid. Administratie bij de brandweer bestond in die tijd niet, zodat het moeilijk werd inlichtingen te vinden omtrent personeel, werking bij oefeningen en branden, enz. Ook werden veel inlichtingen bekomen door gesprekken met oudere brandweerlui.

Bij de eeuwwisseling (1899 - 1900) stond het korps onder de leiding van de Heer Ed. Bekaert. Na Wereldoorlog 1 werd, door de hieruit voortspruitende moeilijkheden, het korps ontbonden in 1919. Hetzelfde jaar werd het korps hervormd met als bevelhebber de Heer Achilles Nolf. Onder zijn leiding kreeg het korps in de dertiger jaren de eerste motorpomp en brandweerwagen. Op die brandweerwagen dienden de manschappen plaats te nemen in open lucht.

Na 17 jaar het korps te hebben geleid, diende de bevelhebber zijn ontslag in. Hij werd opgevolgd door zijn zoon André. Een tweetal jaren later werd de leiding overgenomen door architect Derre. De Heer Derre werd zelf na een paar jaar opgevolgd door de Heer Alidoor Blondeel. De eerste maal werd het zomercongres van de Westvlaamse Brandweer te Torhout gehouden in 1937. De oefeningen van het congres vonden plaats op de Markt waar een speciaal huis in hout was opgetrokken.

Ook Wereldoorlog 2 bracht zijn moeilijkheden voor het korps. Op 25 mei 1940 ontstond brand door de bombardementen in de kerk en tientallen woningen en gebouwen. Onze manschappen dienden dagen aan een stuk te werken.

Ze werden bijgestaan door de korpsen van Kortemark en Lichtervelde. Er mag hier nog wel eens hulde gebracht worden aan de brandweerlui van toen voor het verlenen van hun beste krachten.

In de periode 1940-1945 dienden zij uit te rukken met voertuigen van burgers of zelfs lopend en zelf de pompen trekken.

In 1942 nam de Heer Michel Tanghe de leiding van het korps over. Na de oorlog kwam er verbetering. Door de werking van Lt. Baesens werd een begin gemaakt met een degelijke administratie die werd bijgehouden. De Heer Tanghe werd bij zijn opruststelling in 1959 opgevolgd door de Heer Baesens.

Het jaar 1966 kende opnieuw twee bevelhebbers. Eerst werd de Heer Camiel Decock benoemd tot dienstchef doch zes maand later nam de Heer Valeer Damman de last van de korpsleiding over en bleef commandant tot in 1974.

Hij werd opgevolgd door de Heer André Diopere. In 1990 werd Cdt. Diopere André opgevolgd door zijn zoon Bernard. Kapitein-dienstchef Diopere Bernard is tevens secretaris van de K.W.V.B. en zetelt in tal van raden en comités. Het korps werd verder uitgebouwd, gericht naar de noden van de vlug veranderende moderne bedrijfswereld. De berging van het materieel kent ook zijn geschiedenis. Na gebruik van een oud gebouw in de Hofstraat (voor de oorlog), werd een lokaal onder de muziekschool op de Markt toegewezen. Gedurende een redelijk lange periode werd gebruik gemaakt van deze 2 lokalen. Dat bracht natuurlijk veel over en weer geloop met zich mee.

Vervolgens werd achter de vroegere gemeenteschool in de Aartrijkestraat een voorlopig arsenaal opgetrokken. In 1947 was er sprake van een nieuw arsenaal. Het “er was sprake van” heeft lang geduurd. In 1972 werd een nieuwe brandweerkazerne (de huidige) in de Aartrijkestraat 13 gebouwd. Een moderne kazerne welke aan alle noden voldoet staat ter beschikking van de brandweerlui.


Toegevoegd op 13 september 2015 | Door De Dobbeleer Vincent